.:from forwarded text messages:.
Sometimes, people chose to leave not because of selfish reasons but because they just know that things will get worse if they'll stay. Leaving can be a tough act, and it's harder when people can't understand you for doing so.
-sagot ni Inday nang tanungin ng amo kung bakit lumipat si Angel Locsin sa ABS-CBN
********************
Communication is a social-psychological process by which an individual is able to assume, in some sense and to some degree, the attitude and the point of view of another.
-Inday, nag-eexplain sa amo nang mahuling nakikipag-telebabad
********************
I have computed the chair's fair value less cost to sell, and the value in use using projections for 5 years and a pre-tax discount rate. Accordingly, the value in use is lower, so I decided to sell the chair. Benefit over cost.
-sagot ni Inday ng tanungin ng amo kung bakit niya binenta yung silya
********************
Heavy fire that is exerted by the stimukus affect the best conductor of heat which is the steel, causing the "oriza sativa" which is the scientific name of rice, to change its state of color, smell, as well as taste.
-sagot ni Inday nang tanungin ng amo kung bakit nasunog ang sinaing
********************
To make it stand, you wet it.
To make it wet, you suck it.
To make it stiff, you lick it.
To get it in, you push it.
Damn!
Ang hirap maglagay ng sinulid sa karayom! Kainis!
-Inday, tinuturuan manahi si Sir...
Flirty din pala si Inday
********************
Physical stress and excessive work may result to serious damage to one's body. It is therefore essential that once in a while, we take a break from our usual routine to replenish our lost energy.
-sabi ni Inday sa amo niya nung humingi ng day-off
********************
Success is often the result of taking a misstep in the right direction. Show me a person who has never made a mistake anf I'll show you who has never achieved much.
-sagot ni Inday nung sumabog ang microwave na nauwi sa pagkasunog ng buong subdivision
********************
Attached herewith is a list of proposed acquisitions in line with my proposal to upgrade your household facilities. I have already made initial survey of current market prices. Note however that prices could vary depending on the prevailing exchange rate and aggregate supply and demand which we also monitor on an hourly basis.
-si Inday, nagpapaalam para mamalengke
********************
Much as I want to indulge in the proliferation of such indecent and malicious information, I want to lift the stigma and alleviate society's perception of our profession.
-Inday, tumangging makipag-chismisan sa katulong sa kabilang bahay
********************
I am extremely grateful of my new found fame in the cyber world of SMS technology. However, my loyalty still remains to the filial clan, that is my amo's and their off-spring Junior. My apologies to the movie producers and book publishers, I refuse to accept your offers. Despite my highly taxing job description, I am well placated by the support and unwavering patronage of my masters and the public.
-Inday, sa kanyang pagsikat. Pa-humble pa.
********************
Morons! I was never raised by my mom to be a coquette! I'm nurtured with such dignity, respect and morality! Even poverty can't make me do such a scandalous act. Sexiness is from within. I don't rely on aesthetic products and on skimpy outfits. So pathetic!
-banat ni Inday nung alukin siyang mag-pose sa FHM
Wednesday, December 19, 2007
TADEO
alam mo namang
madali akong mainip.
ayoko pa namang
matagal na nag-aantay.
masaya lang ako
ngayong ika'y narito.
hindi mo ba nakita
ang pag-alab ng aking mga mata?
o narinig man lang
ang pagsabog ng aking dibdib?
marahil, nakalimot ka na.
marahil, hindi mo nadama
ang paghalik ko sa labi mo bago ko
itinarak ang patalim patungo
sa puso mo.
09.19.07
15:27
madali akong mainip.
ayoko pa namang
matagal na nag-aantay.
masaya lang ako
ngayong ika'y narito.
hindi mo ba nakita
ang pag-alab ng aking mga mata?
o narinig man lang
ang pagsabog ng aking dibdib?
marahil, nakalimot ka na.
marahil, hindi mo nadama
ang paghalik ko sa labi mo bago ko
itinarak ang patalim patungo
sa puso mo.
09.19.07
15:27
BAMPIRA
come now my love to where i stand.
it's been so long since
i've waited.
take me in your arms and lock me
in forever.
i want you near me as i leave.
hide me in your cloak and bring
to the world of oblivion.
i've suffered too much.
the world has never understood me.
now, i'm longing for pain.
let your kiss be the mark of my death.
take me with you.
suck my blood 'til the last drop.
i want us to be one.
01.17.07
[poetry fest '07]
it's been so long since
i've waited.
take me in your arms and lock me
in forever.
i want you near me as i leave.
hide me in your cloak and bring
to the world of oblivion.
i've suffered too much.
the world has never understood me.
now, i'm longing for pain.
let your kiss be the mark of my death.
take me with you.
suck my blood 'til the last drop.
i want us to be one.
01.17.07
[poetry fest '07]
Sunday, December 16, 2007
X'mas Party 2007
One week bago kahapon. Nagtext yung churchmates ko, or should I say my GCC family. May X'mas party daw kami sa PBTS. Nakakahiya kasi one month na kong hindi nag-aatend ng Sunday services pati ng prayer meetings. May magagawa ba ko eh busy ako? Andyan si prod: "time is money". Andyan din si archery: "believe and you will see." O di ba? Parang artista lang ako sa sobrang busy.
Nakalimutan ko na nga ata si Lord eh. Hindi naman siguro. Nagdadasal pa rin ako sa gabi. Kaso "Thank you Lord for all the blessings. Always be at my side and never leave me. Yung prayer requests ko rin po na iba pa. Amen." Shoot. Sabay tulog. Anyway, eh di ayun na nga, kinausap ko si Jeff na isabay ako papuntang PBTS. Eh kung maligaw ako? Ano na lang ang sasabihin ng ama't ina ko?
Sunday
Akalain mong ako ang pinag-antay sa GSP? Kala tuloy ng iba hindi ko alam na sa PBTS yung party. Ok naman. Nag-taxi na kami nung dumating yung inaantay ko. Sabi nila Tita Joyce 9:00 AM daw ang start. 'Naknangtokwa. Alas-onse na ata nag-start yung service. Si Dr. Bong ang nagsermon. X'mas is like this and that. It should be this and that. So on and so forth. Na-bore ako. Wala kasi akong kasama.
Lunchtime
Andaming foods. May lechon, cake, chicken, kanin, kanin, kanin. Basta maraming ulam. Marami ring guests eh. Nahihiya naman ako nun kasi andami kong hindi kilala. Buti na lang kasama ko yung dalawang youth. Pero pansamantala lang. Nabusog ako kahit feeling ko hindi. Ang pangit kasi ng pakiramdam ko eh.
Green Team
Wala akong name tag. Definitely, hindi ko alam kung anong group ako. Sa start ng program around 2 or 3 PM, napunta ko sa green team. Si Bro. Elvan ang leader. Mukha kaming kulelat. Ang konti namin. Iilan lang ang youth di gaya sa ibang team. Yung cheer namin parang ewan lang. Crazy stuff daw sabi ni kuya Mikee. Yung first activity eh bonding moments. Meron kaming yarn tapos gagawa ng art while introducing ourselves. Comet daw yung art namin. Watiber. Then there were the eggs. Paint them, make a nest, and ingatan na wag manakaw ng ibang team. Kewl.
Another is the chewing gum watiber. Babalatan yung gum while wearing rubber gloves sabay kain sa mismong gum. Kung may dayaan mang naganap, "only God knows".
May amazing race baguio version din. Nakakapagod tumakbo. Akyat baba, talon, gulong. Maaksyon. Masaya sa damuhan. Buti na lang walang higad. Ilang ulit din akong nadulas. Na-sprain. Kung anu-ano pa. Ok lang. For the sake of fun.
Last game yung puzzle. Lugi na naman kami. Dahil green yung puzzle pieces, malamang nag-camouflage na yun sa damo. Kinukuha pa ng ibang team. Wala namang naganap na anumang pagbubuo dun sa puzzle.
Itlog
Kailangan itong alagaan. Nagnakawan. Nagbasagan. Naghabulan. Isang itlog lang ang nabasag sa green team. Yung dalawa, ligtas naming naitago ni kuya Mike. Yung iba magaling magnakaw ng itlog. O sadyang hindi lang magaling magbantay yung may-ari. Parang syota ang itlog. Kailangang alagaan kung ayaw mong makuha ng iba. (Anong konek?)
Finale
Nagbigayan ng awards, gifts, etc. Panalo ang yellow team ni Ptr. Sohl. Second placer ang green team, third ang blue at "kulelat" ang red.
Nakakapagod ang buong araw na yon. Medyo malungkot lang kasi disbonded ako sa youth. Parang hindi kami ulit magkakakilala. Babalik naman ako eh. Malapit na. Welcome sa mga bagong member, kung meron man. Alam ko marami kayo.
Nakalimutan ko na nga ata si Lord eh. Hindi naman siguro. Nagdadasal pa rin ako sa gabi. Kaso "Thank you Lord for all the blessings. Always be at my side and never leave me. Yung prayer requests ko rin po na iba pa. Amen." Shoot. Sabay tulog. Anyway, eh di ayun na nga, kinausap ko si Jeff na isabay ako papuntang PBTS. Eh kung maligaw ako? Ano na lang ang sasabihin ng ama't ina ko?
Sunday
Akalain mong ako ang pinag-antay sa GSP? Kala tuloy ng iba hindi ko alam na sa PBTS yung party. Ok naman. Nag-taxi na kami nung dumating yung inaantay ko. Sabi nila Tita Joyce 9:00 AM daw ang start. 'Naknangtokwa. Alas-onse na ata nag-start yung service. Si Dr. Bong ang nagsermon. X'mas is like this and that. It should be this and that. So on and so forth. Na-bore ako. Wala kasi akong kasama.
Lunchtime
Andaming foods. May lechon, cake, chicken, kanin, kanin, kanin. Basta maraming ulam. Marami ring guests eh. Nahihiya naman ako nun kasi andami kong hindi kilala. Buti na lang kasama ko yung dalawang youth. Pero pansamantala lang. Nabusog ako kahit feeling ko hindi. Ang pangit kasi ng pakiramdam ko eh.
Green Team
Wala akong name tag. Definitely, hindi ko alam kung anong group ako. Sa start ng program around 2 or 3 PM, napunta ko sa green team. Si Bro. Elvan ang leader. Mukha kaming kulelat. Ang konti namin. Iilan lang ang youth di gaya sa ibang team. Yung cheer namin parang ewan lang. Crazy stuff daw sabi ni kuya Mikee. Yung first activity eh bonding moments. Meron kaming yarn tapos gagawa ng art while introducing ourselves. Comet daw yung art namin. Watiber. Then there were the eggs. Paint them, make a nest, and ingatan na wag manakaw ng ibang team. Kewl.
Another is the chewing gum watiber. Babalatan yung gum while wearing rubber gloves sabay kain sa mismong gum. Kung may dayaan mang naganap, "only God knows".
May amazing race baguio version din. Nakakapagod tumakbo. Akyat baba, talon, gulong. Maaksyon. Masaya sa damuhan. Buti na lang walang higad. Ilang ulit din akong nadulas. Na-sprain. Kung anu-ano pa. Ok lang. For the sake of fun.
Last game yung puzzle. Lugi na naman kami. Dahil green yung puzzle pieces, malamang nag-camouflage na yun sa damo. Kinukuha pa ng ibang team. Wala namang naganap na anumang pagbubuo dun sa puzzle.
Itlog
Kailangan itong alagaan. Nagnakawan. Nagbasagan. Naghabulan. Isang itlog lang ang nabasag sa green team. Yung dalawa, ligtas naming naitago ni kuya Mike. Yung iba magaling magnakaw ng itlog. O sadyang hindi lang magaling magbantay yung may-ari. Parang syota ang itlog. Kailangang alagaan kung ayaw mong makuha ng iba. (Anong konek?)
Finale
Nagbigayan ng awards, gifts, etc. Panalo ang yellow team ni Ptr. Sohl. Second placer ang green team, third ang blue at "kulelat" ang red.
Nakakapagod ang buong araw na yon. Medyo malungkot lang kasi disbonded ako sa youth. Parang hindi kami ulit magkakakilala. Babalik naman ako eh. Malapit na. Welcome sa mga bagong member, kung meron man. Alam ko marami kayo.
Monday, December 10, 2007
THE DAY SUPERMAN CRIED
I hate the man of steel
His existence makes me shiver
For he feels no pain
His heart is made of bronze
Hard as spear
Cold as my tomb
His voice over the silence
Echoes through my head
For he booms like thunder
With few words he could speak
His fist is made of iron
That seizes me from my grave
He is no superman
He killed the child that was me
Bounded with chains
Of eternity
With fierce eyes, he looked
My way
Ready to kill
I searched for kryptonite
Useless
It won't pay his price
And then he fell on his knees
Unto the cold night
All I saw were tears
In his eyes
03.06.07
02:02 am
His existence makes me shiver
For he feels no pain
His heart is made of bronze
Hard as spear
Cold as my tomb
His voice over the silence
Echoes through my head
For he booms like thunder
With few words he could speak
His fist is made of iron
That seizes me from my grave
He is no superman
He killed the child that was me
Bounded with chains
Of eternity
With fierce eyes, he looked
My way
Ready to kill
I searched for kryptonite
Useless
It won't pay his price
And then he fell on his knees
Unto the cold night
All I saw were tears
In his eyes
03.06.07
02:02 am
Tuesday, December 4, 2007
ISANG BASONG KAPE
Hindi ikaw ang nasa isip ko
pero dahil sa iyo
ako'y hindi mahimbing.
Hinahanap kita madalas
lalo't nalulungkot ako.
Hindi ikaw ang buhay ko
pero kailangan kita.
Sa mga malalamig na gabi,
gusto ko ika'y nariyan.
Daram'hin ko bawat init
na dadaloy sa akin
mula sa'yo.
Hindi ko lang maintindihan,
bakit mapait ang tingin sa'yo
ng karamihan gayong dulot mo'y
ganap na kasarapan?
07.31.07
17:11 [UPB Lib]
pero dahil sa iyo
ako'y hindi mahimbing.
Hinahanap kita madalas
lalo't nalulungkot ako.
Hindi ikaw ang buhay ko
pero kailangan kita.
Sa mga malalamig na gabi,
gusto ko ika'y nariyan.
Daram'hin ko bawat init
na dadaloy sa akin
mula sa'yo.
Hindi ko lang maintindihan,
bakit mapait ang tingin sa'yo
ng karamihan gayong dulot mo'y
ganap na kasarapan?
07.31.07
17:11 [UPB Lib]
Saturday, November 17, 2007
Hindi Ako EMO

May bangs ako pero hindi ako emo. Medyo marami na kasing posers eh. Anyway, may bangs ako para cute. Magmumukha akong lalaki pag wala at baka ma-inlove ka pa.
Bakit morbid ang postings ko?
Trip ko lang. Andito kasi ako sa Baguio. Mag-isa lang. Walang magawa pag wala na sa labas ng bahay. Kaya ayun. Nagpapanggap na malungkot ang love life. Pero wala akong love life.
Ipagpatuloy mo lang para malaman mo.
Bakit morbid ang postings ko?
Trip ko lang. Andito kasi ako sa Baguio. Mag-isa lang. Walang magawa pag wala na sa labas ng bahay. Kaya ayun. Nagpapanggap na malungkot ang love life. Pero wala akong love life.
Ipagpatuloy mo lang para malaman mo.
RESA
Iniwan ko namang bukas
ang tarangkahan ng gate.
Nalimutan ko lang
sindihan ang ilaw sa labas.
Nakakabingi ang katahimikan pero
pilit akong kinakausap
ng orasan.
Dinungaw ko pa ang bintana,
dumungaw pabalik ang kapitbahay
kong lasenggo.
Kinandado ko na pala
ang pinto baka kasi
ako manakawan.
Buong gabi ako sa'yong
nag-antay.
Nasa labas ka na pala.
Sana kumatok ka na lang.
09.08.07
22:34 [M.O.R.]
ang tarangkahan ng gate.
Nalimutan ko lang
sindihan ang ilaw sa labas.
Nakakabingi ang katahimikan pero
pilit akong kinakausap
ng orasan.
Dinungaw ko pa ang bintana,
dumungaw pabalik ang kapitbahay
kong lasenggo.
Kinandado ko na pala
ang pinto baka kasi
ako manakawan.
Buong gabi ako sa'yong
nag-antay.
Nasa labas ka na pala.
Sana kumatok ka na lang.
09.08.07
22:34 [M.O.R.]
CYD
Nobody loves me.
I could not help but cry.
Even if I could speak,
Nobody listens.
I'm picking at my own wounds.
I'm dying inside.
Nobody cares.
Let me carry my body
to my own grave.
For in this final rest,
I will be soon forgotten.
08.09.07
22:41
I could not help but cry.
Even if I could speak,
Nobody listens.
I'm picking at my own wounds.
I'm dying inside.
Nobody cares.
Let me carry my body
to my own grave.
For in this final rest,
I will be soon forgotten.
08.09.07
22:41
MARY HAD A LITTLE STEW
Mary had a little lamb.
She thought it was nice for stew.
She planned to kill the lamb
one day and the lamb was
nowhere to go.
It made Mary laugh away;
she sure loved her little game.
She took its fleece and made a
coat, brought it to school
for the winter snow.
Now, I'll tell you little lambs:
Don't be Mary's pet.
08.09.07
22:26 [Jumong]
She thought it was nice for stew.
She planned to kill the lamb
one day and the lamb was
nowhere to go.
It made Mary laugh away;
she sure loved her little game.
She took its fleece and made a
coat, brought it to school
for the winter snow.
Now, I'll tell you little lambs:
Don't be Mary's pet.
08.09.07
22:26 [Jumong]
RIDDLES
Everybody's getting out my way.
Not one is left for me.
Poor little girl.
What have you done?
08.15.07
23:01
Not one is left for me.
Poor little girl.
What have you done?
08.15.07
23:01
Wednesday, November 7, 2007
Introduksyon
Ehem. Eto na ang start ng paggawa ng bagong kalokohan. Sa wakas, may labasan na ko ng sama ng loob bukod sa kubeta. Kumpara sa papel at bolpen, mas hi-tech nga naman yung ganito. Yabang noh?
Kunwari magaling ako. Kunwari sobrang talino ko (slight lang). Shit! Hindi na ko magaling sa spelling. Epekto ng kaka-gamit ng cellphone.
Anyway, bago matapos ang speech ko dito, welcome nga pala sa sarili ko. Ako si Iris, 17 taong gulang pero dahil I stopped counting my age, I'm 13 years old. Oops, masama ang naiinggit. Marunong akong tumula, tumugtog, kumain, sumulat, maglakad, tumalon, at magpakasaya. Naman. Bagets pa eh. Sa darating na eleksyon wag mo kong kakalimutan. Ehem ulit. Ayoko sa pulitika. Marumi, maingay, magulo. Yak.
O siya, exit na ko. Sundan mo na lang ang mga pahina para malaman mo.
Kunwari magaling ako. Kunwari sobrang talino ko (slight lang). Shit! Hindi na ko magaling sa spelling. Epekto ng kaka-gamit ng cellphone.
Anyway, bago matapos ang speech ko dito, welcome nga pala sa sarili ko. Ako si Iris, 17 taong gulang pero dahil I stopped counting my age, I'm 13 years old. Oops, masama ang naiinggit. Marunong akong tumula, tumugtog, kumain, sumulat, maglakad, tumalon, at magpakasaya. Naman. Bagets pa eh. Sa darating na eleksyon wag mo kong kakalimutan. Ehem ulit. Ayoko sa pulitika. Marumi, maingay, magulo. Yak.
O siya, exit na ko. Sundan mo na lang ang mga pahina para malaman mo.
Subscribe to:
Posts (Atom)
